Het tweede onderzoek heeft toch op de valreep interessante informatie opgeleverd. De pulse inductie meting heeft op drie locaties aangewezen waar een object ligt van metal. Of dit het voorwerp is waar wij naar op zoek zijn zal nog maar moeten blijken. De signalen die we krijgen zijn minimaal. Dit kan betekenen dat er net onder het oppervlak iets kleins ligt of dat er diep in het veen daadwerkelijk een groter object ligt. Voordat we verder gaan zullen we toch nog een extra meting gaan uitvoeren met gevoelige meetapparatuur. Ik kan niet anders zeggen, het blijft tot het einde spannend. We gaan dus door!!! Volg de website www.duikteamlacloche.nl .
Begin Augustus 2008 zal het duikteam i.s.m. stichting SNAP een doorslaggevend tweede onderzoek uitvoeren op de vuntusplas. De laatste zoekacties hebben geleid naar een verdachte locatie die we beter willen onderzoeken. Deze locatie is minstens 50-100cm dieper dan de andere locaties die we onderzocht hebben. Voor de duikers in principe geen probleem maar, door de dikke veenmodder laag van circa 1 meter en het relatief grote oppervlakte 10x10 m2 van deze locatie is het voor de duikers fysiek te zwaar om het zoeken goed en secuur uit te voeren.
De hele week met je neus op de KNMI website gezeten in de hoop dat de weervoorspellers verkeerd zouden zitten. Donderdag en vrijdag viel qua slecht weer nog mee, alhoewel je begint inmiddels ieder simpel buitje te relativeren dat het wel mee valt terwijl we gewoon in de zomer zitten toch?. Nou goed zaterdag niet voor niets afgezegd want het was hondenweer, veel regen, veel wind en zelfs flinke onweer. De sonar en pulsinductie meting hebben we natuurlijk verplaatst, over drie weken hier meer over. heb geduld, het onderzoek blijft voor iedereen tot het einde spannend ;-)
Het is alweer een lange tijd terug dat we iets van ons hebben laten horen. Dit had geen bijzondere reden er was simpel weg niet veel nieuws te melden. De afgelopen maanden is er weldegelijk met enige regelmaat door het duikteam gedoken. Lang niet alle duiken die we maken zijn de moeite waard om over te schrijven, gewoon weg omdat we niets onderwater hebben aangetroffen. Dit tot de teleurstelling van de duikers, maar de duikers zijn vastberaden en gemotiveerd en gaan door.
Het warme lente zonnetje heeft de afgelopen weken de vuntusplas al lekker opgewarmd en maakt dat de duikers, in tegenstelling tot de winterperiode, nu langer onderwater kunnen blijven.
Last but not least, er staat een interessante en belangrijke ontwikkeling voor ons op stapel. Vorig jaar hebben wij u al vertelt hoe wij i.s.m. stichting SNAP de bodem van de vuntusplas in kaart hebben gebracht. Dat is met een sonar side scan gedaan. Zeer binnenkort wordt er een tweede sonar side scan door stichting SNAP uitgevoerd. Deze scan wordt dan gericht ingezet op een paar verdachte locaties. Om dit onderzoek verder aan te vullen zal ook een Impuls Inductie meting worden uitgevoerd. Een impulsinductie meter is zeg maar een super metaaldetector. De detector 'kijkt' als het ware de bodem in en kan bepalen als er een voorwerp ligt of het bijvoorbeeld van brons, zilver, ijzer is gemaakt.
Deze meting zal doorslaggevend zijn voor het lopende onderzoek. Wij hopen u binnenkort goed nieuws te kunnen brengen. Volg daarom de informatie op deze weblog of onze nieuwsbrief. Wij houden u graag op de hoogte van onze vorderingen.
Dikke duim voor de duiken van afgelopen zaterdag.
Twee buddyteams hebben vier duiken gemaakt waarbij we een groot gebied op en rond Mount Sheep hebben afgetast. Met name de laatste duik zat Hans in een gat van ongeveer een meter diep. We kruipen dus dichterbij
Volgende week leggen we het basispunt dan ook iets meer ten westen van de punten die we afgelopen zaterdag hebben gezet.
Vanmorgen zijn we op audientie (twee puntjes op de e, dat weet ik ook wel) bij het RACM in Amersfoort geweest. Helemaal goed. We hebben op uitnodiging van Martijn Manders en Wendy van de Wens van het RACM een presentatie gegeven over wat we tot nu toe hebben gedaan en hebben bereikt. Niets dan lof, met hier en daar een kleine opmerking.
Ze zijn onder de indruk over het vooronderzoek dat we gedaan hebben, de verschillende wijze waarop we de fysieke zoektochten tot nu toe hebben uitgevoerdt en hoe we de routing van de hele expeditie hebben uitgezet.
Het RACM kan en wil ook veel voor ons betekenen. We kunnen met alle vragen bij ze aankloppen en zodra we de klok(ken) gelokaliseerd hebben ondersteunen zij ook het vervolgtraject. Dat begint al bij het aanvragen van de bergvergunning en dat gaat verder, zelfs eventueel met het verkrijgen van een sponsor die de berging op zich neemt.
Al onze bevindingen moeten we goed registreren en dat wordt in de systemen van het RACM opgenomen. Dat kan zelfs leidden tot het verkrijgen van een vergunning voor het gebied waar onze werkzaamheden plaatsvinden. Als wij eenmaal iets gevonden hebben dan gaan we ook enigszins onder de vlag van het RACM werken. Hun verzoek is nu dan ook om nu ons onderzoek al breder te trekken. Graag willen zij dat wij ook de overige wrakjes, contactpunten en bodem verstoringen bezoeken, onderzoeken en in kaart brengen. Ik heb ze vertelt dat wij in eerste plaats echt voor de klok gaan. Wel heb ik toegezegd dat we eventueel, na het onderzoeken van de K3 en Mount Sheep, het onderzoek breder kunnen maken. Ik ben zo vrij geweest om ook voor jullie te beslissen dat we na het klok avontuur waarschijnlijk doorgaan als team met een nieuw project en dat het totaal in kaart brengen van de vondsten in de Vuntus wel een goed plan zou zijn.
Het moeten mannen met baarden zijn. Duikleider Rolf weerstaat weer en wind om over z'n duikers te waken.
Tasmanian Devil Wim graaft niet allen met z'n handen door de veenlaag van de Vuntus.
Hoe goed je een duik in de Vuntusplas ook voorbereid, je doet in de praktijk toch iedere keer weer nieuwe ervaringen op over hoe je het de volgende keer beter of anders kunt doen.
Het (terug)vinden van een locatie op het water moet nauwkeurig gebeuren. Daar zijn verschillende hulpmiddelen voor zoals GPS of kompas elk met zijn eigen specifieke voor- en nadelen. Het blijkt dat onze GPS apparatuur, slechts een paar jaar oud, toch een te grote afwijking geeft. Een afwijking die zomaar eens 10 tot 15 meter kan zijn. Elmar heeft daarom een nauwkeuriger GPS systeem van Garmin aangeschaft waarmee we komende zaterdag onze duiklocatie gaan uitzetten. We brengen daarmee de afwijking terug naar circa 1 tot 3 meter.
Eenmaal op de duiklocatie gaat een buddyteam te water. Een van de duikers neemt plaats op de bodem en vormt zo de as waar de tweede duiker in cirkels omheen zwemt. Deze duiker zit vast aan een lijn, die na eenmaal rond gezwommen te zijn iedere keer met 50cm wordt verruimd. Het uitvoeren van deze zoekmethode vereist ervaring en inmiddels hebben alle duikers in het Walderveen zwembad geoefend met geblindeerde duikmaskers. Dit heeft veel inzicht gegeven hoe het nou werkelijk gaat onderwater. Op basis van deze informatie zijn o.a. de lijnen, en de uit te voeren handelingen voor beide duikers aangepast .
Ben ik jullie nog verschuldigd hoe onze laatste duik vlak voor Kerst is gegaan. Daarover is nog niet zoveel gezegd. Van de vijf hotspots waar onze interesse naar uit gaat hebben wij tot nu toe 1 voorwerp kunnen bergen.
Er ontstond enige commotie bij het maken van contact met dit voorwerp onderwater. De vorm waarin het voorwerp lag en aanvoelde deed veel vermoeden dat het mogelijk een lijk in een zak was. In water met nul zicht waar je alles op de tast doet, was deze veronderstelling door de duikers snel gemaakt. Met veel voorzichtigheid en extra onderzoek onderwater kon de eerste bevinding enigzins genuanceerd worden. We hebben het voorwerp omhoog gehaald en het bleek het slechts een dekzuil te zijn die verzwaard was met stenen.
Het enthousiasme voor de eerst komende duik is opnieuw opgelaait onder de duikers. Zaterdag a.s. staat de eerst volgende duik gepland op een andere locatie en dan gaat het er opnieuw om spannen!!!
Jongens, wat een verhaal is het aan het worden!!!! Uit de 80 sonartracks zijn meerdere wrakken, bodem verstoringen en interessante contacten gerold. Deze hebben we op basis van hun GPS coördinaten nauwkeurig vastgelegd op een waterkaart.
Het meest bijzondere wat ik nu mag vertellen is dat op de plek, die exact overeenkomt met de aantekening uit 1875, (onze 'schatkaart' ) er ook daadwerkelijk iets gevonden is. Maar is het ook de klok?
Wat we zien is een uitermate fascinerend beeld, echter, door de grillige structuur van dit contact is het onmogelijk om te herkennen wat er nu werkelijk ligt. Binnenkort maken we een eerste verkennende duik vanaf ons nieuwe ponton. Zou de klok er dan toch liggen??
Afgelopen zaterdag was het zover, samen met Rob en Bart van Stichting SNAP en een trotse Opa (vader van Elmar) zijn we uitgevaren om een sonar side scan op de Vuntusplas uit te voeren.
Goed voorbereid, een lichte bries en een klein zonnetje begon de dag voor ons al goed. De eerste meetresultaten rolde al snel via de monitor binnen.
In totaal is er 95Mb aan informatie geregistreerd verpakt in 80 databestanden. Om alle data te analyseren hebben we enige dagen nodig.
Er zijn inmiddels enige wrakjes herkent en andere interessante voorwerpen en hotspots. Binnenkort horen we de professionele interpretatie van Stichting SNAP. We denken over anderhalve week een lijst met interessante duiklocaties klaar te hebben.
We wisten dat het moeilijk zou worden. Onder de meest uitstekende condities is er slechts 5 cm zicht. Door de werkzaamheden onderwater is het zicht nul komma nul, de duikers werken volledig op de tast en zijn uitgerust met metalen prikstokken om in de veenlaag te komen!
De afgelopen weken hebben we niet stilgezeten. We hebben onze zoekmethode verfijnd en de communicatie onderwater moeten aanpassen.
Zoals als al eerder vermeld, gaan we op hele korte termijn een sonar side scan uitvoeren.
De sonar meting gaat veel informatie opleveren over wat er allemaal op de Vuntusbodem ligt en die moet eerst verwerkt worden. Het duiken zal niet eerder dan in week 49 plaats gaan vinden. Het gaat er nu echt om spannen!!!
Van de week was het wereldnieuws, we konden allemaal zien wat Zweedse archelogen op de bodem van de Oostzee hadden gevonden. Deze beelden werden mogelijk gemaakt door o.a. het uit voeren van een zeer nauwkeurige Sonar Side Scan meting.
Op kleine schaal gaat het duikteam La Cloche een vergelijkbaar onderzoek doen in de Vuntusplas. Met behulp van Stichting SNAP wordt er een Sonar Side Scan uitgevoerd waarmee de volledige bodemvloer van de vuntusplas in kaart wordt gebracht. Anton en John, de twee archeologische adviseurs die het duikteam rijk is, kunnen niet wachten op de eerste beelden. Al eerder hebben we het gehad over een mogelijke bijvangst die bijzonder kan zijn. De SSS-meting zal op een spectaculaire wijze iedere detail op de bodem in beeld brengen. Binnenkort meer.....
RSS Feed