Zang van Kerk- en Luidklokken
Als er ooit een intense verbinding is geweest tussen klokken en alle facetten van het dagelijks leven, dan was dat in de Middeleeuwen. 'Er was één geluid dat al het gedruis van het drukke leven steeds weer overstemde en dat alles tijdelijk ophief in een sfeer van orde: de klokken'. Dat schreef de bekende geschiedschrijver Johan Huizinga in 1919 in zijn 'Herfsttij der Middeleeuwen' over het leven in de middeleeuwse steden. Naarmate de stadsbevolking groeide en gedifferentiëerder werd, waren er steeds meer klokken nodig, elk met een eigen functie.
Bekervormige voorwerpen, die mits goed gestemd, zoemende, gonzende, galmende, in ieder geval welluidende tonen voort kunnen brengen en die veelal zijn opgehangen in kerktoren, klokkenstoel of klokkenhuis. Tot een slingerende beweging aangezet, kunnen ze met behulp van een klepel tot luiden worden gebracht. De stilstaande klok biedt soms de mogelijkheid om met behulp van een door een uurwerk aangedreven hamer de uren te slaan.
Luidklokken zijn van cultuurhistorische betekenis, vanwege de klokopschriften, die gegevens leveren betreffende de gieters, het gietjaar, schenkers, opdrachtgevers, patroonheiligen (patrocinia) enz. Kerkklokken zijn vaak onderwerp van klokkenroof geweest. Van de in WO II weggevoerde klokken kwam slechts een deel terug.
The making of
Luidklokken werden aanvankelijk door monniken gegoten. Wanneer in een stad of dorp, waar geen eigen klokgieter werkte, een of meer nieuwe moesten worden gemaakt, was dat voor de lokale bevolking een evenement. De rondreizende gieter vestigde zich dan voor korte tijd in de betreffende plaats. De bewoners hielpen met de aanvoer van het benodigde materiaal zoals leem, stenen, plaggen en hout, en gaven uit eigen bezit metalen voorwerpen van koper en tin - gebruiksvoorwerpen of geldstukken - om in de oven te worden meegesmolten, dikwijls tesamen met oude, in stukken geslagen klokken. Het gieten zelf was een plechtigheid die vergezeld ging van liturgische handelingen en gezangen, met pracht en praal, als bij een feest.
